bunrathliterature

  동지 -황룡 가을 저녁의 노을 빛깔 생각만 해도 나는 마음이 설렌다. 그의 아름다운 경관이 나를 늘 행복하게 만들기 때문이다. 날이 시원했던 가을이 나를 떠나고 만다. 이어 시린 겨울이 나에게 고요히 다가오고 있다. 썰렁썰렁(?) 불어오는 동풍[東風]이 내 몸 속으로 쑥쑥 새어 들었다. 곧 동짓날이 다가 오니 모든 생명들이 비애에 빠지고 말 거다. 겨울의 추위는 모든 생명에게 끔찍한 존재다. 기나긴 동지의 시린 밤도 나에게 사악한 그 자체다. 겨울 저녁의 석양 잔관 나를 위로해주오. 곧 날이 어두워진 시간에 나를 혼자 두지 마오. 만산홍엽[滿山紅葉]이던 이 장대한 산맥이 지금 만년설산[萬年雪山]이 되었으니 밤을 밝혀주는 월광 아래에 앉아 설산경[雪山經 ]을 감상해보자 -사진: Sor 2 Lalin Vanny and SoPhoan Pho 3 Comments Like Comment Share

   កម្ម “មានរូបមានទុក្ខ” ជាឃ្លាដែលប្រជាជនខ្មែរតែងតែប្រើប្រាស់ជាការដាស់តឿននិងលើកទឹកចិត្តនៅពេលដែលជួបប្រទះបញ្ហាទាំងឡាយ។ ប្រាកដណាស់​ មនុស្សតាំងពីកើតបើកភ័ក្រ្តនេត្រាឃើញពន្លឺព្រះអាទិត្យ គឺតែងតែជួបរឿងលំបាកទាំងផ្លូវកាយ ផ្លូវអារម្មណ៍រាប់មិនអស់។ កូនង៉ាកើតចេញពីផ្ទៃម្តាយភ្លាមក៏ស្រែកយំង៉ាៗព្រោះតែឃ្លានអាហារ ធំបន្តិចកាលណាក៏ត្រូវមានជម្ងឺផ្សេងៗមកយាយីកាយា កុមារមួយចំនួនមិនអាចឆ្លងផុតដំណាក់កាលនេះបានក៏ត្រូវបាត់បង់ក្ស័យសង្ខារគួរឲ្យអាណោចអាធ័ម។ លុះពេញវ័យហើយ មនុស្សម្នាក់ៗក៏ត្រូវខ្វាយខ្វល់រឿងគូស្នេហា រឿងអនាគតជិវិតស្វាមីភរិយា រឿងរបររកស៊ី - ល - ទោះពេលនោះមិនសូវជាមានទុក្ខលំបាកខាងផ្លូវកាយក៏ត្រូវមកវេទនាខាងផ្អែកផ្លូវចិត្តនិងអារម្មណ៍។ រូបខ្ញុំក៏ជាមនុស្សមិនមែនជាទេវតា ដំណើរជីវិតនៅលើផ្លូវទុក្ខនេះក៏មិនសូវជាខុសពីដំណើរជីវិតរបស់មនុស្សទាំងពួងប៉ុន្មានឡើយ។ បើតាមទ្រឹស្តីព្រះពុទ្ធសាសនា ដំណើរសង្ខារជីវិតមិនទៀងរបស់សត្វលោកនេះ គឺអាស្រ័យទៅលើកម្មពីបុព្វជាតិនិងកម្មដែលមនុស្សម្នាក់ៗប្រព្រឹត្តធ្វើនៅក្នុងបច្ចុប្បន្នជាតិ(?)។ ​​ វេលារសៀលដែលសែងព្រះសុរិយាបន្ធូរបន្ថយថាមពលនៃរស្មីរបស់់ខ្លួន ខ្ញុំបានធ្វើដំណើរដោយរថយន្តចាកចេញទៅស្ថានទី(១)ដែ...

  “겨울 저녁에 든 생각” _ 황룡 겨울아 시린 겨울아 네가 다가오는구나 내가 예상했던 그 겨울이 바로 네구나 겨울아 시린 겨울아 따뜻하던 나의 아침은 네가 바뀌었구나 너무나도 추운 아침으로 겨울아 시린 겨울아 해가 질 저녁 쯤에 나의 태양을 가져가지 말아 시린 밤에 나를 혼자 두지 말아 겨울아 시린 겨울아 이제 곧 해질 무렵에는 내가 홀로 남을 거야 제발 해를 가져가지 말아

  늦은 가을 하늘 아래에                                                   _ 황룡 저 멀리 높은 하늘 위에 떠 있는 구름 아래에 나는 조용히 앉아 있소 고요한 가을 저녁에는 참새 소리 개구리 울음이 내 귓가에 맴돌고 있소 속삭이는 그 자연의 소리 나의 행복을 빌어 주오 내 주변에 돌려쌓은 당신들은 내 행복이요 내 집이요 내 삶의 모든 것이 되리라 속삭이는 내 마음의 소리 모든 생명의 행복을 빌어 주고 있소 저 말리 높이에 구름이 뜨는 하늘 아래에는 앉기만 해도 행복으로 가득 차 있소 자연의 모든 것들은 이 가을 하늘 아래에 늘 지금처럼 행복하기를 …

  ផ្កាយតូច រៀងរាល់ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមិនសូវជាខ្វាយខ្វល់នឹងអ្វីផ្សេងឡើយក្រៅពីធម្មជាតិដ៏ស្រស់បំព្រងនៅជុំវិញខ្លួ​នរបស់ខ្ញុំ។ ធម្មជាតិដែលធ្លាប់តែស្រស់ស្អាតក៏កំពុងតែរលាយសាបបង់ទៅបន្តិចម្តងៗ ប្រៀបដូចជាទឹកកកដែលកំពុងរលាយក្រោមកំដៅថ្ងៃ គ្មាននរណាមួយចាប់អារម្មណ៍ឡើយ។ រាល់ព្រឹកព្រលឹមខ្ញុំតែងរំពឹងថាងើបទៅមើលថ្ងៃរះដែលជាពេលវេលាដ៏ស្រស់ផូផង់មួយរបស់់ផែនដី តែដោយសារតែត្រូវរៀបចំហាង​ខ្ញុំក៏មិនអាចចាកចេញទៅក្រៅក្រសាលសែងព្រះសុរិយានាពេលព្រឹកព្រលឹមបានឡើយ។​  ដូច្នេះហើយទើបភាគច្រើនខ្ញុំតែងឈ្លៀតពេលល្ងាចដើម្បីទៅគយគន់ព្រះសុរិយាអស្តង្គតនាពេលល្ងាចវិញ។​ មិនដឹងជាខ្ញុំអាចសម្លឹងមើលទេសភាពដ៏ស្រស់ត្រកាលនៃធម្មជាតិរហូតបានពេលប៉ុណ្ណាទៀតឡើយ។ ពពករសាត់អណ្តែតទៅតាមកម្លាំងរបស់ព្រះពាយ ពេលខ្លះបោកបក់ពីកើតទៅលិច រីឯពេលខ្លះក៏បក់ពីលិចទៅកើត ថ្ងៃខ្លះក៏វិលវល់វង្វេងនៅពីលើក្បាលរ បស់ ខ្ញុំ។ ដួងចៃ(១)របស់ព្រះពាយមិនទៀងទាត់សោះឡើយហាក់បីដូចជាចុងស្រល់ ប៉ុន្តែតាមពិតទៅមិនមែនចុងស្រល់ជាអ្នកងាករេចិត្តរាយមាយឡើយ ព្រះពាយទេដែលជាអ្នកបោកបក់ខ្យល់អោយចុងស្រល់ត្រូវរេរសាត់ចុះឡើងៗទៅតាមកម្លាំងរបស់ខ្លួន ធ្វើឲ្យមនុស្សទាំងឡាយតែងយល់ច្រឡំមកលើដើមស្រល់ថាមានចិត្តរាយមាយសាវា ទាំងដែលខ្ល...