ទ្វា​រ​ (Exit Door) 탈출구

 ទ្វា​រ​ (Exit Door)

​
ខ្ញុំ​ដេីរ​ទៅឃើញ​ទ្វារ​នៅ​ខាង​មុខ​
ក៏ដេីរ​សំដៅ​ទៅ​
ប្រុង​នឹង​ចេញ​ទៅ​
ទៅ​រក​ក្ដី​សុបិន​។

តែ​ពេល​ទៅ​ដល់​ភ្ញាក់​ព្រើត​គាំង​នៅ​
ទ្វារ​ដែលខ្ញុំ​ប្រុង​ទៅ​
ត្រូវ​បាន​គេ​ចាក់​សោរ​ជាប់​
ព្រោះ​តែ​កូវីដ​១៩។

ម្ល៉ោះ​ហើយ​គ្មាន​អ្វី​
ក្រៅ​ពី​ងាក​ក្រោយ​ទៅ
ស្វែងរក​ទ្វារ​ថ្មី​
ទ្វារ​ដែល​មិន​បិទមិន​ចាក់​មិន​ពួន​។

ឱ​!អ្នក​ទាំងឡាយ​អេីយ
ទ្វារ​ជាប់​សោរ​ហេីយ​ត្រូវ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​
អ្នក​គួរ​រក​សោរ​មកចាក់​ទ្វារ​បា​
ឬបក​កាយា​ទៅ​រក​ទ្វា​ថ្មី​ ?

탈출구

내 앞에선 문이 보여
그 문을 통하여
탈출하려 하였으나
가보니 문이 잠겨 있더라

이제 코로나19로 그 출구가 잠겨
그 문으로 벗어날 수 없으니
이제 딴 문으로
되돌아 갈 수밖에...

탈출구여
보이는데도
탈출할 수 있어 보인데도
나는 왜 벗어나갈 수 없느냐

탈출희망자여(?)
출구 문이 잠겨 있으니
열쇠 찾아 열어보겠느냐
딴 출구를 찾아 탈출하겠느냐
#탈출구 #시 #한캄 #កំណាព្យ #Poem

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Image
ខ្លួនទីពឺងខ្លួន “អត្តាហិ អតនោនាថោ” អ្នកប្រាកដជាធ្លាប់លឺឃ្លាមួយនេះដែលៗ(?)ច្រើនដងម កហើយ។ និយាយឪ្យស្រួលស្តាប់ទៅ ឃ្លានេះគឺឃ្លាដែលជនជាតិខ្មែរយើងតែងនិយាយថា “ខ្លួនទីពឹងខ្លួន” នេះឯង ដែលនៅក្នុងរឿងកុលាបប៉ៃលិនឪពុករបស់ចៅចិត្របានផ្តែផ្តាំទុកជាបណ្តាំចុងក្រោយចំពោះកូន។ ពិតមែនណាស់យើងរស់សព្វថ្ងៃនេះគ្មាននរណាក្រៅពីខ្លួនយើងទេដែលស្គាល់់ខ្លួនឯងច្បាស់ហើយ ហើយភាគច្រើនមានតែខ្លួនយើងផ្ទាល់ខ្លួនទេដែលអាចជួយខ្លួនឯងបាន។​ ប៉ុន្តែតើយើងខ្លួនមួយរូបមួយនេះត្រូវពឹងពាក់តែខ្លួនយើងតែម្នាក់ឯងបានរហូតនេះឬយ៉ាងណា? មនុស្សយើងកើតមកនៅលើផែនដីនេះតែងតែជួបទុក្ខជួបបញ្ហាសព្វគ្រប់បែបយ៉ាងតាំងតែពីយំង៉ាមករហូតដល់ដង្ហើមផ្ទើតៗចុងក្រោយ គ្មាននរណាអាចចៀសផុតអំពីបញ្ហានិងសេចក្តីទុក្ខសោកសៅហ្មងនេះឡើយ។ សូម្បីតែព្រះអរហន្តទាំងឡាយក៏នៅតែមានទូក្ខមានបញ្ហាទៅតាមកម្មតាមអំពើរៀងៗខ្លួន។ រូបកាយខ្ញុំនេះក៏មិនខុសពីអ្នកដ៏ទៃឡើយ។ ប​ញ្ហាតែងតែមកយារយីជ្រៀតជ្រែកជីវិតរស់នៅប្រចាំថ្ងៃជានិច្ច។ មានពេលមួយខ្ញុំបានទៅជាយក្រុងដើម្បីលំហែអារម្មណ៍ពីភាពរញ៉ែរញ៉ៃរបស់ទីក្រុង ហើយក៏ដើម្បីប្រើពេលវេលាត្រិះរិះពិចារណានូវដំណោះស្រាយបញ្ហាជីវិតផ្សេងៗ។ លុះពិចារណាសព្វគ្រប់បែបយ៉ាងហើយ ព្រះសុរិយាក៏បន្ទាបព្រះកាយាយ...
Read more

ខ្ញុំក្រ

ខ្ញុំក្រមែនពិត ខ្ញុំ​មាន​គំនិត​ ខ្ញុំ​គិត​ខ្ញុំ​គូរ​ ខ្ញុំ​រៀន​ខ្ញុំ​សូត្រ​ ខ្ញុំ​ស្រូត​ខ្ញុំ​មូរ​ គោរព​កោតគ្រូ គំរូ​សិក្សា​។ ខ្ញុំក្រមែនពិត​ ខ្ញុំ​តែងតែ​គិត​ មុននឹងវាចារ ខ្ញុំ​ថ្លឹងខ្ញុំថ្លែង​ ខ្លាចក្រែងឈឺផ្សា​ ទោះក្រ​ប៉ុណ្ណា​ ​ ប្រាថ្នាមិនជ្រៀត។ ខ្ញុំក្រមែនពិត​ និយាយការពិត​ មិនផិតក្បត់ញាតិ ខ្ញុំឱនលំទោន​ មិនព្រមវិវាទ​ មិនបង្អាប់ជាតិ មិនបៀតបៀនគ្នា។ ថ្វីត្បិតខ្ញុំក្រ​ ទ្រព្យខ្ញុំ​កម្រ​ លំអកាយា តែចិត្តសណ្តោស​ ដោយក្តីមេត្តា​ រាប់អានស្នេហា ​ ចិន្តាប្រពៃ។
Read more
Image
  ដើមឈើលើភ្នំ ដើមរដូវស្សាឈានមកដល់ ព្រះភិរុណមិនបង្អង់ទម្លាក់ព្រះកាយាបង្ហូរទឹកភ្លៀងស្ទើររៀងរាល់ថ្ងៃ។ ព្រៃព្រឹក្សា ដើមឈើតូចធំក៏បានរីកលូតលាស់ប្រែជាខៀវខ្ចី រីឯបក្សាបក្សីស្រែកច្រៀងរំពងអបអរទទួលរេដូវថ្មី ដែលជាវេលានៃការរៀបចំសំបុកសម្រប់គ្រួសារថ្មី។ រដូវវស្សានេះ ក៏ជារដូវមួយ ដែលប្រជាជនខ្មែរក្មេងចាស់ប្រុសស្រី ប្រញ៉ាប់ជើងដៃចាប់ផ្តើមធ្វើស្រែចម្ការ ប៉ុន្តែអ្នកធ្វើការរាជការដូចរូបខ្ញុំ មិនថារដូវប្រាំង រដូវវស្សា តែងតែប្រុងប្រៀបកាយាបម្រើកិច្ចការជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃឈប់សម្រាកចុងសប្តាហ៍ ក្រុមគ្រួសារក៏ពិភាក្សាគ្នាថា គួរតែទៅដើរកម្សាន្តនៅឧទ្យានជាតិគីរិរម្យ ជាទីដែលស្អាតអស្ចារ្យនារដូវស្សានេះ ដើម្បីសម្រាកលំហែពីការងារលំហែកាយាបានម្តង។ ស្រេចគ្នាហើយ ក៏ទាញឡានបើកបោលឡើងទៅផ្លូវល្បឿនលឿនសំដៅទៅច្រកត្រែងត្រយឹង ដើម្បីបន្តឡើងទៅលើកំពូលភ្នំគីរីរម្យដែលជាទិសដៅកម្សាន្តរបស់ពួកយើង។ នៅអមសងខាងវិថី រក្ខា និងព្រឹក្សាលតាវល្លិដុះដេរដាសលើដៃ បង្កើតជាផ្ទាំងទស្សនីយភាពខៀវខ្ចី សណ្តំដួងហរទ័យេជនត្រាចរលើដងវិថីឱ្យលង់លក់ទៅក្នុងមន្តស្នេហ៍របស់ធម្មជាតិ។​ គយគន់ទេសភាពតាមដងផ្លូវមិនយូរប៉ុន្មាន រថ(?) ក៏បានឡើងមកដល់លើខ្នងភ្នំគីរីរម្យដែលមានដើមស្រ...
Read more